Europa in Movimento

APEL DO INSTYTUCJI ORAZ OBYWATELI I OBYWATELEK EUROPY (*)

(EN | FR | ES| DE | IT)

Nasza krytyka dotycząca porozumienia UE-Turcja: dlaczego uważamy je za bezprawne i żądamy powrotu Eur

Każdego dnia coraz bardziej granice europejskie i Morze Śródziemne pokrywają się plamami niewinnej krwi. Od 1. stycznia do 24. marca tego roku 531 (1) mężczyzn, kobiet i dzieci zginęło podczas próby dotarcia do Unii Europejskiej uciekając przed wojną, biedą i w poszukiwaniu lepszej przyszłości.

Chcemy Europy otwartych drzwi, która zapewnia migrantom bezpieczną i legalną drogę wjazdową, tak by nie musieli wystawić na ryzyko swojego życia.

Niestety UE reaguje tylko w sytuacji konieczności i do tego udziela niewystarczających odpowiedzi, gdyż brakuje jej wspólnej polityki imigracyjnej. Z drugiej strony Turcja trzyma w ręce włącznik do bomby zegarowej: w każdej chwili może otworzyć bramy obozów dla uchodźców i wpuścić do Europy trzy miliony ludzi.

Krytykujemy treść porozumienia między UE a Turcją, ponieważ: a) opiera się ono na rozróżnieniu między uchodźcami a nielegalnymi imigrantami, gdzie dla tych ostatnich przewiduje się wydalenie z UE i przyjęcie do Europy takiej samej liczby uchodźców z Turcji oraz b) dotyczy ono jedynie 72.000 osób(2).

Wzywamy Unię Europejską do zawieszenia tego dyskusyjnego porozumienia i zgadzamy się z wątpliwościami dotyczącymi jego podstaw prawnych wyrażonymi przez Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców. Na podstawie tego porozumienia Grecja będzie mogła ogłosić „podlegające odrzuceniu” wnioski o ochronę międzynarodową złożone przez:

• proszących o azyl Syryjczyków, na podstawie treści artykułu 33(1) i (2)(b) Dyrektywy 2013/32/UE, klasyfikując Turcję jako „Kraj pierwszego azylu” z art. 35.

• proszący o azyl nie-Syryjczycy, na podstawie przepisów artykułu 33(1) i (2)(c) Dyrektywy 2013/32/UE, przypisując Turcji status “Bezpiecznego kraju trzeciego” z art. 38.

Pozory prawomocności porozumienia opierają się zatem na przyznaniu Turcji statusu „Kraju pierwszego azylu” i „Bezpiecznego państwa trzeciego”.

Wyrażamy jednak poważne wątpliwości dotyczącego tego zapisu, szczególnie:

• Uznajemy za nieuprawnione zastosowanie wobec Turcji statusu „Kraju pierwszego azylu”: art. 33 Dyrektywy 2013/32/UE ustanawia bowiem wymaganie, by proszący o azyl mógł być objęty „wystarczającą ochroną w danym Kraju”(3), w rozumieniu UNHCR za „wystarczające” ochronę odpowiadającą gwarancji stosowania Konwencji Genewskiej w statusie uchodźcy z 1951 roku. Turcja, przeciwnie, stosowała do tej pory tę Konwencję jedynie wobec wnioskujących pochodzących z Krajów europejskich, a nie Syryjczyków, Afgańczyków, Irakijczyków, Libańczyków i osób innej narodowości. Jeśli do tego dodamy przykłady przemocy i przymusowego wydalenia stosowane przez władze tureckie ze szkodą dla osób, które uciekały przed konfliktem w Syrii, wielokrotnie sygnalizowane przez wiele organizacji pozarządowych(4), dlatego nasze wątpliwości zmieniają się w poczucie strachu.

Nie możemy pozostawać głusi na doniesienia(5), w których Syryjskie Obserwatorium Praw Człowieka zgłosiło ostatnio zabicie przez tureckie służby graniczne co najmniej 16 osób uciekających przed konfliktem syryjskim (w tym trojga dzieci) zastrzelonych tylko dlatego, że próbowali przekroczyć granicę: wydaje się jasne, że w Turcji uchodźcy z Syrii nie zawsze doświadczają wystarczającej ochrony, a zatem wobec takiego Kraju nie ma zastosowania termin „Kraj pierwszego azylu” na podst. art. 33(b) Dyrektywy 2013/32/UE.

• Uznajemy za dyskusyjne przyznawanie Turcji statusu „Bezpiecznego kraju trzeciego” dla wnioskujących o azyl o narodowości niesyryjskiej, ponieważ nie wydaje się ona spełniać wszystkich wymogów określonych w tym celu zgodnie z art. 38 Dyrektywy 2013/32/UE: wychodząc od założenia, że do tej pory Turcja stosowała dyskrecjonalnie Konwencję Genewską z 1951 r. tylko wobec uchodźców pochodzących z krajów europejskich, należy upewnić się, że władze w Ankarze zapewnią ubiegającym się o azyl ochronę o naturze proceduralnej i materialnej równoważne tym, jakie gwarantuje wspomniana Konwencja, Europejska Konwencja Praw Człowieka i Karta Praw Podstawowych UE, czyli narzędzia prawne obowiązujące w Europie, poczynając od równej i indywidualnej analizy napływających wniosków o azyl.

Wzywamy ponadto:

1. Instytucje europejskie i rządy Państw członkowskich do natychmiastowego zawieszenia porozumień w dziedzinie migracyjnej podpisanych ostatnio z Turcją, oraz do radykalnej zmiany krótkowzrocznego i pozbawionego wrażliwości podejścia ujawnianego do tej pory wobec palącego problemu migracji. W przypadku złożonych problemów wymagane są również rozwiązania złożone: wnosimy o zamianę operacji Triton w „Mare Nostrum europea”, zaprzestania zawieszania paktu z Schengen, stworzenia kanałów wejścia bezpiecznych i zgodnych z prawem dla dziesiątek tysięcy, którzy każdego dnia na tratwach i granicach dążą do spełnienia marzenia o lepszym życiu oraz wreszcie do wzrostu zasobów własnych budżetu europejskiego.

2. Komisję Europejską, Przewodniczącego Rady Europejskiej i rotacyjne Przewodnictwo w Radzie Unii wzywamy do współpracy i skutecznego zastosowania mechanizmów relokacji przybywających migrantów na całym terytorium Unii, rozszerzając to na inne kategorie, poza tymi obecnie rozważanymi. Mechanizm musi być obowiązkowy i wyposażony w odpowiednie instrumenty sankcyjne wobec krajów, które nie realizują zobowiązania o przyjmowaniu migrantów.

3. Komisję Europejską do przedstawiania odpowiednich inicjatyw legislacyjnych, aby wzmocnić kompetencje Unii w celu stworzenia prawdziwego systemu przyjmowania migrantów i wspólnego azylu, tam gdzie ograniczenie dyskrecjonalności państw wzmacnia kontrolę prawną ze strony Trybunału Sprawiedliwości.

4. Przewodniczącego i deputowanych do Parlamentu Europejskiego, o jak najszybsze przegłosowanie mechanizmu kontroli zgodnie z art. 218 TFUE, z zapytaniem skierowanym do Trybunały Sprawiedliwości Unii Europejskiej o zgodność porozumień międzynarodowych podpisywanych przez Unię z traktatami europejskimi. Na przykład pojawiają się wątpliwości dotyczące zgodności przywołanego porozumienia z art. 2 Traktatu Unii, z art. 18 i 19 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej i z art. 4 Protokołu nr 4 EKPC (oraz licznych rozporządzeń zawartych w dwóch ostatnich dokumentach).

5. Przewodniczących Regionów i Burmistrzów Miast i Gmin Włoch, o zajęcie stanowiska przeciw przedmiotowym porozumieniom oraz na rzecz Europy solidarnej, wieloetnicznej i federalistycznej, jedynej jaka może mierzyć się z wielkimi
wyzwaniami XXI wieku.

6. Do Przewodniczących Rad Regionów i Przewodniczących Rad Gmin włoskich o zarządzenie głosowań tych organów w sprawie wniosków o potępienie porozumień UE-Turcja i do zajęcia stanowiska na rzecz Europy solidarnej, wieloetnicznej i federalistycznej.

7. Do studentów i obywateli, o przemyślenie kwestii porozumień i pilna potrzebę konstytucji dla Europy federalistycznej, wieloetnicznej i solidarnej, aby być w stanie zapewnić demokratyczną przyszłość i prawa obywatelom, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego, religii i spraw osobistych.

Budowanie lepszej przyszłości Unii Europejskiej i ochrona godności tysięcy istnień ludzkich zależą od nas wszystkich.

*) Apel został zredagowany przez Gioventù Federalista Europea di Pescara (https://gfepescara.wordpress.com/) we współpracy z Europa in movimento (www.europainmovimento.eu).

1) International Organization For Migration, Missing Migrants Project, 2016. Dokładne dane znajdują się pod linkiem: www.missingmigrants.iom.int/mediterranean
2) Punkt 2 porozumienia UE-Turcja (http://www.consilium.europa.eu/it/press/press-releases/2016/03/18-eu-turkey-statement/)
3) Artykuł 33, litera b, Dyrektywy 2013/32/UE.
4) Amnesty International, Turkey: illegal mass returns of Syrian refugees expose fatal flaws in EU-Turkey deal, Press Release, 1.4.2016.
5) Will Worley, Turkey 'shooting dead' Syrian Refugees as they flee civil war, in The Independent, 31.3.2016.

Aby przystąpić na poziomie stowarzyszeń lub indywidulanie, prosimy pisać na adres: info@europainmovimento.eu lub poprzez stronęwww.europainmovimento.eu

Twitter

Share on Tumblr

APPELL AN DIE INSTITUTIONEN UND DIE BUERGER EUROPAS *
(EN | FR | ES | IT | PL) 

Unsere Kritik an den Vereinbarungen zwischen der EU und der Tuerkei: Warum wir sie fuer rechtswidrig halten und fordern, dass Europa sich wieder zu den Werten der Gruender bekennt

Jeden Tag werden die Grenzen Europas und das Mittelmeer mehr mit dem Blut Unschuldiger befleckt. In der Zeit vom 1. Januar bis 24. Maerz diesen Jahres haben 531 (1) Maenner, Frauen und Kinder ihr Leben bei dem Versuch verloren, Europa zu erreichen, um Krieg und Armut zu entfliehen und eine Perspektive fuer eine bessere Zukunft zu finden.

Wir wollen ein Europa mit offenen Tueren, das Migranten einen sicheren und legalen Zugangsweg eroeffnet und sie nicht zwingt, ihr Leben aufs Spiel zu setzen.

Leider agiert die EU nur soweit sie dazu gezwungen ist und mit unangemessenen Reaktionen, denn sie hat keine gemeinsame Integrationspolitik. Dem gegenueber hat die Tuerkei den Finger am Ausloeser einer Bombe: Sie kann jederzeit die Tore der Fluechtlingscamps oeffnen und drei Millionen Menschen nach Europa stroemen lassen.

Wir widersprechen dem Inhalt der Vereinbarung zwischen der EU und der Tuerkei weil sie a) auf der Unterscheidung zwischen Fluechtlingen und irregulaeren Migranten aufbaut, wobei letztere kategorischer Entfernung aus der EU unterworfen werden und zugleich eine gleiche Zahl von Fluechtlingen aus der Tuerkei von Europa akzeptiert wird und b) sie lediglich 72.000 (2) Menschen betrifft.

Wir fordern die Europaeische Union auf, diese umstrittene Vereinbarung zu suspendieren und wir treten den Zweifeln bei, die der UN Hochkommissar fuer Fluechtlinge in Bezug auf deren Rechtmaessigkeit geaeussert hat.

Auf der Grundlage dieser Vereinbarung wird Griechenland die Schutzantraege fuer “unzulaessig” erklaren, die gestellt werden von:

Asylbewerbern aus Syrien, basierend auf dem Wortlaut von Artikel 33(1) und (2)(b) der Verordnung 2013/32/EU, die die Tuerkei als “Erst-Asylstaat” nach Artikel 35 der genannten Verordnung einordnet.

Asylbewerbern aus anderen Staaten als Syrien, basierend auf dem Wortlaut von Artikel 33 (1) und (2) (c) der Verordnung 2013/32/EU, die der Tuerkei den Status eines “sicheren Drittstaats” nach Artikel 38 einraeumt.

Die unterliegende Rechtfertigung der Vereinbarung scheint mithin auf der Anwendbarkeit der Kriterien als “Erst-Asylstaat” und “sicherer Drittstaat” der Tuerkei zu beruhen.

Aber wir bezweifeln sehr, dass das sachlich zutrifft. Insbesondere:

Wir halten die Einordnung der Tuerkei als “Erst-Asylstaat” fuer unzutreffend; richtigerweise stellt die Verordnung 2013/32/EU die Forderung auf, dass der Asylbewerber “in dem Staat hinreichenden Schutz” geniesst (3); wobei “hinreichend” im Sinne des UNHCR ein Schutzniveau erfordert, das demjenigen entspricht, das von der Genfer Fluechtlingskonvention von 1951 gewaehrt wird. Die Tuerkei ihrerseits hat die Konvention bislang lediglich auf Asylbewerber aus europaeischen Staaten angewand, nicht hingegen auf Syrer, Afghanen, Irakis, Libyer und angehoeriger anderer Staaten. Nimmt man die Faelle hinzu, in denen tuerkische Behoerden gegenueber Personen Gewalt ausgeuebt oder sie unter Zwang abgeschoben haben, die vor dem Konflikt in Syrien gefloehen sind und die hinreichend von mehreren Nichtregierungsorganisationen (4) dokumentiert wurden, verfestigen sich unsere Zweifel zu trauriger Gewissheit.

Wir koennen den Blick nicht vor dem juengsten Bericht (5) des Syrischen Beobachtungszentrums fuer Menschenrechte verschliessen, der die von tuerkischen Grenzschutzeinheiten begangene Toetung von mindestens 16 Menschen (darunter 3 Kinder) dokumentiert, die vor dem Konflikt in Syrien geflohen sind und die erschossen wurden allein auf Grund der Tatsache, dass sie versucht haben, die Grenze illegal zu ueberschreiten: Somit ist klar, dass syrische Fluechtlinge in der Tuerkei nicht durchgehend hinreichenden Schutz geniessen, weshalb dieser Staat nicht die Kriterien eines “Erst-Asylstaates” nach Artikel 33 (b) der Verordnung 2013/32/EU erfuellt.

Wir halten es fuer kritikwuerdig, die Tuerkei fuer nicht-syrische Asylbewerber als “sicheren Drittstaat” einzuordnen, denn sie scheint nicht alle diesbezueglichen Anforderungen von Artikel 38 der Verordnung 2013/32/EU zu erfuellen: In Anbetracht der Tatsache, dass die Tuerkei aufgrund eigenen Ermessens die Genfer Fluechtlingskonvention nur auf Fluechtlinge aus europaeischen Staaten angewandt hat, wird es erforderlich sein, sicher zu stellen, dass die Behoerden in Ankara Asylbewerbern den verfahrensrechtlichen und materiellen Schutz gewaehrt, der dem der genannten Konvention, der Europaeischen Menschenrechtskonvention und der Grundrechtecharta der EU entspricht, die allesamt in Europa gelten. Tuerkische Behoerden koennten einen Anfang damit Machen, bereits gestellte Asylantraege fair und individuell zu pruefen.

Daher fordern wir

1. die europaeischen Institutionen und die Regierungen der Mitgliedstaaten auf, alle kuerzlich unterzeichneten Vereinbarungen mit der Tuerkei ueber Migrationsangelegenheiten zu suspendieren und die kurzsichtige und unsensible Haltung gegenueber der Migrationskrise radikal zu aendern. Komplexe Probleme erfordern komplexe Loesungen: wir fordern eine Umgestaltung der Triton Mission zu einer “Europaeischen mare nostrum” Mission, eine Beendigung der Suspendierung der Schengen-Abkommen, die Errichtung sicherer und legaler Zugangswege fuer die zehntausenden Menschen die alltaeglich in Massen Schlauchboote besteigen und an Grenzposten anrennen um ihren Traum von einem besseren Leben zu verfolgen. Wir fordern auch eine Erhoehung der europaeischen Haushaltsmittel dafuer.

2. die EU-Kommission, den Praesidenten des Rates und die gegenwaertige Praesidentschaft der EU auf, konkret zusammenzuarbeiten um einen das ganze Territorium der EU abdeckenden Umverteilungsmechanismus betreffend ankommende Migranten praktisch implementierbar zu Machen und ihn auch auf andere Kategorien von Personen zu erstrecken als bislang beruecksichtigt. Der Mechanismus muss verbindlich sein und ein angemessenes Sanktionensystem fuer diejenigen Staaten vorsehen, die ihre Aufnahmeverpflichtung nicht erfuellen.

3. die EU-Kommission auf, die erforderlichen rechtsetzenden Schritte zu foerdern um die EU-Kompetenzen zu staerken, durch die ein wirklich einheitliches System von Aufnahme und Asyl geschaffen und insoweit das Ermessen der Staaten begrenzt wird und die rechtsprechenden Befugnisse des EuGH gestaerkt werden.

4. den Praesidenten und die Mitglieder des EU-Parlaments auf, so bald wie moeglich die Aktivierung des Kontrollmechanismus nach Artikel 218 des Vertrages ueber die Arbeitsweise der Europaeischen Union zu beschliessen, der darauf zielt, den EuGH um ein Gutachten hinsichtlich der Vereinbarkeit der von der Union unterzeichneten internationalen Vereinbarungen mit den europaeischen Vertraegen zu ersuchen. Beispielsweise sind zweifelhaft die Vereinbarkeit der genannten Vereinbarung mit Artikel 2 des Vertrages ueber die Europaeische Union, mit Artikeln 18 und 19 der Grundrechtecharta der Europaeischen Union und Artikel 4 des 4. Zusatzprotokolls zur EMRK (und verschiedener anderer Vorschriften der beiden letztgenannten Texte).

5. die nationalen Abgeordneten, Praesidenten von Regionen und Buergermeister auf, sich gegen das fragliche Abkommen zu wenden und fuer ein Europa mit solidarischer Geisteshaltung, multi-ethnisch und foederal einzutreten, den einzigen Weg, die grossen Herausforderungen des einundzwanzigsten Jahrhunderts sicher zu bewaeltigen.

6. die Praesidenten der Parlamente, Regionalparlamente und Stadtversammlungen auf, in ihren jeweiligen Institutionen Beschluesse herbeizufuehren, die das EU-Tuerkei-Abkommen ablehnen und fuer ein inklusives, multiethnisches und foederales Europa eintreten.

7. Studenten und Buerger auf, sich mit der Vereinbarung und mit der Dringlichkeit auseinanderzusetzen, ein foederales, multikulturelles und vom Geist der Solidaritaet gepraegtes Europa zu schaffen, das den Buergern in der Zukunft Demokratie und Recht gewaherleisten kann ungeachtet ihrer ethnischen Zugehoerigkeit, Religion und persoenlichen Lebensgeschichte.

Europa eine bessere Zukunft zu schaffen und die Wuerde von tausenden von Menschen zu bewahren haengt von uns allen ab.

------------------------

(*) Dieser Appell wurde von den Jungen Europaeischen Foederalisten von Pescara [Young European Federalists of Pescara] (Italien) in Zusammenarbeit mit Europa in Bewegung [Europa in Movimento] entworfen.

(1) Internationale Organization fuer Migration, Missing Migrants Project, 2016. Detailinformationen unter dem Link: www.missingmigrants.iom.int/mediterranean

(2) Punkt 2 der EU-Tuerkei-Erklaerung, 18. Maerz 2016, http://www.consilium.europa.eu/en/press/pressreleases/2016/03/18-eu-turkey-statement/

(3) Artikel 33 b, Verordnung 2013/32/EU.

(4) Amnesty International, Tuerkei: illegal mass returns of Syrian refugees expose fatal flaws in EU-Turkey deal, Presseerklaerung vom 1. April 2016.

(5) Will Worley, Turkey 'shooting dead' Syrian Refugees as they flee civil war, The Independent, 31.3.2016

------------------------

Wegen Mitzeichnung im Namen von Institutionen schreiben Sie bitte an info@europainmovimento.eu